Sept 1 12

Ja, alweer een nieuwe uitvoering van het fotoverslag. Bij sommige “abonnees” pasten de foto’s in het vorige verslag niet helemaal op het scherm. Het rechterdeel van de foto viel buiten beeld. Misschien zouden ze er een tweede scherm naast moeten zetten, maar waarschijnlijk is dit een meer voor de hand liggende oplossing.
Afgelopen dinsdag begon grijs, vochtig en fris. Veel insecten houden ook niet zo van dat miezerige weer en schijnbaar wachtten ze op een beschutte plaats op betere tijden. Die kwamen ook wel, maar daar moesten ze (en ik) wel een paar uur op wachten. Na een pittige regenbui werd het in de loop van de middag zo af en toe toch nog redelijk aangenaam herfstweer. Direct vlogen er weer tientallen vlinders en ook andere insecten gaven weer (mondjesmaat) blijk van hun aanwezigheid.
Twee keer zag ik een grote hommel, ongetwijfeld een koningin. Hommelkoninginnen worden in het najaar bevrucht en alleen de koninginnen overwinteren. Alle andere hommels (werksters en darren) sterven voor de winter.


atalanta

Deze atalanta koesterde zich laat in de middag in de zon. De vlinder had daarvoor een geschikte plaats in de heg uitgezocht.


nimf groene stinkwants

De kleur van deze nimf groene stinkwants contrasteert prachtig met het geel van de bloem. De wants valt op een groen blad aanzienlijk minder op en zo’n uitstapje op het geel lijkt dan ook op vragen om problemen.

Maar dat valt wel mee. Het tweede deel van de naam, stinkwants, slaat op de smerig ruikende substantie die uit klieren aan de zijkant van het borststuk worden afgescheiden ter verdediging.

bloem

Het hart van een bloem ziet er vaak heel bijzonder uit.

Huisjesslak

Bij het zien van dit slakkenduo zou je kunnen denken dat vader en zoon of moeder en dochter (een andere combinatie kan uiteraard ook) samen aan de wandel zijn.
Maar bij slakken werkt dat anders. Wat bij zoogdieren als afwijkend wordt beschouwd en hermafrodiet wordt genoemd is bij slakken juist de gangbare norm wat betreft de voortplanting; een slak heeft zowel mannelijke als vrouwelijke geslachtsorganen.
Slechts enkele soorten kunnen zichzelf bevruchten, maar dit heeft als nadeel dat er geen uitwisseling van genen plaatsvindt. Bij veel soorten is de paring wederzijds, beide dieren worden bevrucht.
Na de paring worden de eitjes afgezet, meestal in de bodem of verstopt onder bladeren of stenen. De eitjes van slakken zijn slechts enkele millimeters in doorsnede, en meestal doorzichtig. Landslakken lijken als ze uit het ei kruipen vaak al een beetje op de ouders.

Huisjesslak

Als je als vlieg(je) haast hebt, kun je beter een andere manier van transport uitzoeken.


gestreepte schildwants

De gestreepte schildwants heb ik dit jaar, als ik het me goed herinner, één keer eerder gezien. Deze rood-zwarte wants is ongeveer 12 mm. lang.

De rode en zwarte strepen lopen op het schildje, dat tot aan het uiteinde van het achterlijf reikt, in lengterichting, maar op het achterlijf zelf (onder schild en vleugels) lopen ze dwars op de lichaamsrichting.

De onderkant van het lichaam is even kleurig, maar gevlekt/gestippeld in plaats van gestreept. Aan het uiterlijk heeft deze wants ook zijn populaire bijnamen te danken: pyjamawants en gevangeniswants.

Over de levenswijze is weinig bekend. Mogelijk zuigt deze soort zoals de andere schildwantsen graag aan bessen, die daardoor de onaangename wantsengeur meekrijgen. De eitjes worden net als bij de groene stinkwants in dichte groepjes afgezet op planten.

Jeugdstadia: de jonge larven leven dikwijls een tijd samen in eetgroepen. Ook de larven zijn bontgekleurd bij wijze van waarschuwingssignaal. De gestreepte schildwants houdt van warmte en komt vooral in wijnstreken voor. Vaak treft men ze aan op schermbloemigen.

roos

Rozen worden al sinds duizenden jaren geteeld om hun schoonheid. In de oudheid gebeurde dat in China en Afrika, door de Grieken, Romeinen en Egyptenaren. Rozen werden gebruikt voor rituelen en er werden tempels en paleizen mee versierd.

Voor de vroege Christenen symboliseerde de roos de vijf wonden van Christus. Later werd de roos het symbool van het bloed der martelaren en werd zij een attribuut van Maria, de moeder van Jezus.

Het blad van de roos bestaat uit een aantal kleinere blaadjes, die samen als een veer aan een centrale stengel zijn bevestigd. Op de takken en stengels zitten stekels (geen doornen). De bloemen groeien vaak in groepen of trossen of zijn soms alleenstaand.

De bloemen bevatten veel meeldraden.

larve bladwesp

Waarschijnlijk is dit een larve van een bladwesp. Het komt nog al eens voor dat rupsen verward worden met andere insectenlarven. Dit betreft vooral larven van bladwespen, maar ook larven van andere insecten worden soms aangezien voor een rups.

Om rupsen te onderscheiden van bladwesplarven, is het allereerst nodig om te letten op het aantal echte poten (de borstpoten) en het aantal schijnpoten (de buikpoten + de naschuivers) van het insect.

Rupsen hebben drie paar borstpoten, daarna minimaal twee segmenten (de eerste achterlijfsegmenten) zonder poten, daarna maximaal vier paar buikpoten, vervolgens weer een aantal segmenten zonder poten en aan het eind een paar naschuivers.

kruisspin

Waarschijnlijk is dit ook weer een kruisspin, maar eentje met een “onvolledig kruis”.
Via onderstaande link kun je een filmpje bekijken over de kruisspin.
http://www.schooltv.nl/beeldbank/clip/20060929_kruisspin01

wants

Op de strobloem zag ik een paar keer deze wants. Ik hen geen idee welke soort het is.

sluipwesp

Dit zouden sluipwespen kunnen zijn. Ze lijken oppervlakkig gezien op elkaar, maar er zijn toch ook duidelijke verschillen.

Eén van de meest voorkomende sluipwespen in onze omgeving is Diplazon laetatorius. De wesp rechts zou er eentje kunnen zijn. De wijfjes leggen hun eitjes in de poppen van diverse zweefvliegen.

Vooral de blinde bijen zijn opvallend vaak het haasje. Ondanks dat hij veel voorkomt wordt hij niet zo vaak gezien.

Groetjes,


Luit


« terug